---

---

ராமாயணம் என்பது ஏதோ ஒரு காலத்தில், எங்கோ ஒரு காட்டில் நடந்த கதை மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வொரு நொடியும் நமது உடலுக்குள் நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு மாபெரும் உயிரியல் மற்றும் உளவியல் போராட்டம். நமது முன்னோர்கள் மிக ஆழமான நரம்பியல் (Neurology) மற்றும் மனோதத்துவ உண்மைகளை, கதாபாத்திரங்களாக உருவகப்படுத்தி நமக்குத் தந்துள்ளனர்.

1. தேரும் அதன் பாகங்களும்

• தசரதன் (10 வாயுக்கள்): தசரதன் என்ற பெயருக்கே “பத்து திசைகளிலும் தேரைச் செலுத்துபவன்” என்று பொருள். உடலை இயக்கும் பத்து வகை வாயுக்களே (பிராணன், அபானன் போன்றவை) தசரதன்.
• கோசலை & கூனி: உடலில் ஊற்றெடுக்கும் தூய பாசம் கோசலை; கோணலான எண்ணம் அல்லது துவேஷம் கூனி.
• கைகேயி: எதையும் சாதிக்கும் வைராக்கியம். துவேஷம் எனும் கூனி தீண்டும்போது, இந்த வைராக்கியம் தவறான பாதைக்குத் திரும்புகிறது.
• சுமித்ரா: தியாகம் – தன் இன்பம், உடல்நலம், உறக்கம் என அனைத்தையும் தியாகம் செய்து பிள்ளைகளை வளர்க்கும் பாங்கு. தாயை போல பிள்ளை லட்சுமணன்.

2. ஆத்மாவும் அதன் கருவிகளும்

• ராமன் & சீதை: உடலில் உறையும் தூய அறிவே ஆத்மா (ராமன்). அந்த ஆத்மாவோடு எப்போதும் இணைந்திருக்கத் துடிக்கும் உயிர்ச்சக்தியே ஜீவன் (சீதை).
• வசிஷ்டர் & விசுவாமித்திரர்: முறையான கல்வி அறிவும், அனுபவத்தால் கிட்டும் கேள்வி அறிவும் ஆத்மாவைப் பலப்படுத்துகின்றன.
• தம்பிகள் (சித்தம், பொறுப்பு, பணிவு): ஆத்மாவைப் பிரியாத சித்தம் (லட்சுமணன்), தர்மத்தைக் காக்கும் பொறுப்பு (பரதன்), அகங்காரமற்ற பணிவு (சத்துருக்கனன்) ஆகிய மூன்றும் ஆத்மாவின் தூண்களாகும்.
• சுமந்திரர்: அனைவரையும் பிணைக்கும் மாறாத நேசம்.

3. எதிரிகளின் உலகம் (மனம் மற்றும் உடல்)

• ராவணன் (மனம்): ஐந்து அறிவு உறுப்புகளையும், ஐந்து செயல் உறுப்புகளையும் ஆட்டிப்படைக்கும் பத்து தலை கொண்ட அகங்காரமே ராவணன்.
• கும்பகர்ணன் (உடல்): உண்பது மற்றும் உறங்குவது ஆகிய ஜடத்தன்மையின் (Inertia) குறியீடு.
• இந்திரஜித்தன் (ஆணவம்): புலன்களைத் தன் வசப்படுத்தி, தவறான தர்க்கங்களை அம்பு மழையாகப் பொழியும் ஆணவ வலிமை.
• மண்டோதரி: அகங்கார மனதிற்குள்ளும் ஒலிக்கும் மெல்லிய மனசாட்சி.

4. மீட்புப் பயணம்

• அனுமன் (நம்பிக்கை): சிறைப்பட்டிருக்கும் ஜீவனுக்கு (சீதை), ஆத்மா (ராமன்) வருவார் என்ற செய்தியைத் தாங்கிச் செல்லும் நரம்பு மண்டலம்.
• வாலி & சுக்ரீவன்: உணர்ச்சிகளைக் கடத்தும் மற்றும் சமப்படுத்தும் தலாமஸ் & ஹைபோதலாமஸ். இதில் வரப்போவதை முன்கூட்டியே அறியும் உள் உணர்வு (Intuition) எனும் நட்சத்திர ஒளியே தாரை.
• விபீஷணன் (புத்தி): தன் உடன் பிறந்த மனம் (ராவணன்), உடல் (கும்பகர்ணன்) ஆகியவற்றைத் துறந்து, ஆத்மாவிடம் (ராமன்) சரணடையும் தெளிந்த புத்தி.
• நமது மூளையின் உயர்நிலைச் சிந்தனைப் பகுதியான புத்தி (Intellect), எப்போதும் ஒரு தர்மசங்கடமான நிலையில் இருக்கிறது. ஒருபுறம் அது தன் உடன் பிறந்த ரத்த உறவுகளான மனம் (ராவணன்) மற்றும் உடல் (கும்பகர்ணன்) ஆகியவற்றோடு பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
• மனம் மற்றும் உடலுடனான உறவு: புத்தி என்பது மனதின் ஒரு பகுதிதான். மனம் எதை விரும்புகிறதோ (ஆசை), அதை அடைய புத்தி தர்க்கங்களை (Logic) வகுத்துக் கொடுக்கும். உடல் (கும்பகர்ணன்) சோம்பலில் இருக்கும்போது, அதற்குத் துணையாகப் புத்தி செயல்படும்.
• பிரிவு (The Detachment): ஆனால், ஒரு நிலையில் புத்திக்குத் தெளிவு பிறக்கிறது. “மனம் (ராவணன்) தர்மத்திற்குப் புறம்பாகச் செயல்படுகிறது, உடல் (கும்பகர்ணன்) அறியாமையில் மூழ்கிக்கிடக்கிறது” என்பதை உணரும்போது, விபீஷணன் எனும் புத்தி தன் ‘உறவு’ எனும் பந்தத்தை அறுத்துக்கொள்கிறது.
• சரணாகதி: புத்தி தனித்துச் செயல்பட முடியாது. அது அழிந்து கொண்டிருக்கும் மனதை (ராவணனை) விட்டு விலகி, அழிவற்ற ஆத்மாவிடம் (ராமன்) சரணடைகிறது. இதுவே “புத்தி யோகம்”.

5. இறுதிப் போர் மற்றும் முக்தி

ராவணன் எனும் அகங்கார மனம், சீதை எனும் ஜீவனைத் தன் வசப்படுத்த முயல்கிறது. புத்தி (விபீஷணன்), நம்பிக்கை (அனுமன்), வைராக்கியம் (கைகேயி) மற்றும் கருணை (சபரி) துணையோடு ஆத்மா (ராமன்) அகங்காரத்தை அழிப்பதே ‘யுத்தம்’.

இறுதியில், ஜீவன் ஆத்மாவோடு இணைவதே ‘பட்டாபிஷேகம்’. இதுவே ‘ஜீவன்முக்தி’ எனப்படும் ஆத்ம விழிப்புணர்வு நிலை. ஆத்மாவை உணர்ந்த ஜீவன், இறுதியில் உடல் எனும் பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு, மீண்டும் மண்ணுக்கே (பஞ்ச பூதங்கள்) திரும்புவதே சீதை பூமிக்குள் மறைவதன் தத்துவம். இதுவே ‘முழு விடுதலை’ அல்லது மோட்சம்.

முடிவுரை:

ராமாயணம் என்பது உங்களது மூச்சிலும், நரம்பிலும், எண்ணத்திலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. உங்கள் அகங்காரத்தை (ராவணனை) வென்று, ஆத்மாவை (ராமனை) உணர்ந்தால், உங்கள் உடலே போர் இல்லாத ‘அயோத்தி’!

---