நாம் அனுபவிப்பது உண்மையா? அல்லது உண்மையின் பிரதிபலிப்பா?

ஆத்மா, உணர்வு, மனம் மற்றும் மனித அனுபவத்தின் மூன்று நிலைகள் குறித்த ஓர் ஆராய்ச்சி.

நாம் உணர்வதையே உண்மை என்று பல நேரங்களில் நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

அறிவியல், பார்வை, பரிசோதனை மற்றும் தர்க்கத்தின் மூலம் உலகைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. ஆன்மிகக் கோட்பாடுகள், இருப்பையும் உணர்வையும் புரிந்துகொள்ள வெவ்வேறு சிந்தனை வழிகளை வழங்குகின்றன.

இரண்டுமே மதிப்புமிக்க தேடல் வழிகள். ஆனால் இவற்றில் எதுவுமே உண்மையின் முழுமையான வடிவம் என்று கருதிவிட முடியாது.

நமது ஐம்புலன்களுக்கும் வரம்புகள் உள்ளன. அந்தப் புலன்களின் திறனை விரிவுபடுத்தும் கருவிகளுக்கும் வரம்புகள் உள்ளன. மனித மொழியிலும் புரிதலிலும் வெளிப்படும் தத்துவக் கோட்பாடுகளுக்கும் வரம்புகள் இருக்கின்றன.

ஒருவேளை ஞானத்தை நோக்கிய முதல் படியே, உண்மையைப் பற்றிய விளக்கம் வேறு; உண்மை என்பது வேறு என்பதை உணர்வதுதான்.

1. சூரியனும் அதன் பிரதிபலிப்புகளும்

ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

வெவ்வேறு நீர்நிலைகளில் சூரியனின் பிம்பத்தைப் பார்க்கிறோம்.

• ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஆற்றில் சூரியனின் பிரதிபலிப்பு.
• ஆழமான கிணற்றில் சூரியனின் பிரதிபலிப்பு.
• உள்ளங்கையில் ஏந்தியிருக்கும் சிறிதளவு நீரில் சூரியனின் பிரதிபலிப்பு.
• அமைதியான ஏரியில் சூரியனின் ஒளிப்பிம்பம்.

ஒவ்வொரு பிரதிபலிப்பும் சூரியனைப் பற்றிய ஏதோ ஒரு தகவலை நமக்குத் தருகிறது. அதன் ஒளியையும் பிரகாசத்தையும் நம்மால் உணர முடிகிறது.

ஆனால் இவற்றில் எதுவுமே சூரியன் அல்ல.

ஆற்றின் அசைவால் பிரதிபலிப்பு சிதைகிறது. கலங்கிய நீரில் பிம்பம் தெளிவாகத் தெரிவதில்லை. உள்ளங்கையில் உள்ள நீரில் மிகச் சிறிய பிம்பமே கிடைக்கிறது.

பிரதிபலிக்கும் ஊடகத்தின் தன்மை மாறும்போது பிம்பம் மாறுகிறது. ஆனால் சூரியன் மாறுவதில்லை.

இந்த எளிய உதாரணம், உணர்வையும் உண்மையையும் புரிந்துகொள்ள ஒரு சிறந்த உவமையாக அமைகிறது.

2. ஆத்மா, சூரிய ஒளி, சந்திரன் மற்றும் மனம்

இந்த உவமையை நான்கு கூறுகளாகப் பார்ப்போம்.

சூரியன் – ஆத்மா

சூரியன் என்பது ஆத்மாவின் குறியீடு. அது உணர்வின் மற்றும் உண்மையின் ஆதாரமாக விளங்குகிறது. அதன் பிரதிபலிப்புகள் மூலம் நாம் அதனை அறிந்தாலும், அதன் இருப்பு அந்தப் பிரதிபலிப்புகளைச் சார்ந்ததல்ல.

சூரிய ஒளி – வெளிப்பாடு

சூரிய ஒளி என்பது ஆத்மாவின் வெளிப்பாடு அல்லது ப்ரக்ஷேபம். ஆதாரம் தன்னை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் அதன் இருப்பை உணரக்கூடியதாக ஆக்குகிறது.

நீர் – மனம்

நீர் என்பது மனம். வெளிப்பாடு பிரதிபலிக்கும் திரை அல்லது ஊடகம்.

சந்திரன் – மனோ காரகன்

சந்திரன் என்பது மனோ காரகன். மனத்துடன் தொடர்புடைய சாட்சியாகவும் பிரதிபலிப்புத் தன்மை கொண்டதாகவும் இங்கு உருவகப்படுத்தப்படுகிறது.

இந்த உவமையில் சந்திரனும் மனமும் சாட்சியாகவும் பிரதிபலிக்கும் கூறுகளாகவும் தொடர்ந்து இருக்கின்றன. குறிப்பிட்ட ஒரு பிம்பம் தோன்றுவதோ மறைவதோ அவற்றின் இருப்பை நிர்ணயிப்பதில்லை.

எண்ணங்கள், உணர்ச்சிகள், நினைவுகள், காட்சிகள், வெப்பம், குளிர்ச்சி, மகிழ்ச்சி, துயரம் போன்ற அனுபவங்களே இந்த வெளிப்பாட்டின் மூலம் நமக்குப் புலப்படுகின்றன.

முக்கியமாக, ஆதாரம், பிரதிபலிக்கும் ஊடகம், அனுபவம் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றல்ல.

3. உணர்வின் மூன்று நிலைகளைப் புரிந்துகொள்வோம்

இப்போது ஒரு திரைப்பட அரங்கைக் கற்பனை செய்வோம்.

ஒரு நடிகர் நடிக்கிறார். அந்த நடிப்பு திரைப்படமாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறது. பின்னர் பதிவு செய்யப்பட்ட திரைப்படம் திரையில் ஒளிபரப்பப்படுகிறது. திரைப்படம் முடிந்ததும் திரை வெறுமையாகிறது.

நடிகர், பதிவு செய்யப்பட்ட திரைப்படம், திரை ஆகியவை ஒன்றல்ல.

இந்த உவமையின் மூலம் மனித அனுபவத்தின் மூன்று நிலைகளைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

ஜாக்ரத் – விழிப்பு நிலை

நடிகர் நடிக்கிறார்.

அனுபவம் வெளிப்பட்டு திரைப்படமாகப் பதிவாகிறது. நமது புலன்கள், எண்ணங்கள், செயல்கள் மூலம் வெளி உலகத்துடன் தொடர்புகொள்கிறோம்.

ஸ்வப்னம் – கனவு நிலை

நடிகர் ஏற்கெனவே பதிவான திரைப்படத்தை மனத்திரையில் காண்கிறார்.

நினைவுகள், மனப்பதிவுகள், எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகளின் மூலம் அனுபவங்கள் மனத்திற்குள் தோன்றுகின்றன.

சுஷுப்தி – ஆழ்ந்த உறக்க நிலை

திரைப்படம் முடிந்துவிட்டது. திரை வெறுமையாக இருக்கிறது.

வழக்கமான கனவுக் காட்சிகள் எதுவும் வெளிப்படுவதில்லை. ஆனால் இந்தத் தத்துவ உவமையில் நடிகரும் மனத்திரையும் தொடர்ந்து இருக்கின்றன.

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், திரைப்படம் மறைவதால் நடிகரோ திரையோ மறைந்துவிடுவதில்லை.

வெளிப்பாடு மறையலாம்; ஆனால் அதன் ஆதாரமும் சாட்சியும் மறைந்துவிட்டன என்று அதற்குப் பொருளல்ல.

4. நுண்ணறிவு என்பது திரைப்படம் அல்ல

பொதுவாக நுண்ணறிவு என்பதைத் தர்க்கம், நினைவாற்றல், தகவல்களைப் புரிந்துகொள்ளுதல், முறைகளைக் கண்டறிதல் மற்றும் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணுதல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்கிறோம்.

இவை நமது அறிவாற்றலின் வெளிப்பாடுகள்.

ஆனால் எண்ணங்களை உருவாக்கும் மற்றும் செயலாக்கும் திறன்தான் நுண்ணறிவின் முழுமையா?

ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

அதில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் மகிழ்ச்சி, பயம், கோபம், அன்பு, துயரம் எனப் பல அனுபவங்களைப் பெறுகின்றன. கதை தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் அதைப் பார்க்கும் பார்வையாளர் அந்தத் திரைப்படம் அல்ல.

அதேபோல் மனதில் எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் தொடர்ந்து தோன்றுகின்றன. அவற்றைப் பார்க்கும் சாட்சி, பார்க்கப்படும் அனுபவங்களுடன் ஒன்றாகிவிடுவதில்லை.

தகவல்களைச் செயலாக்கும் திறனைத் தாண்டி, உணர்வின் வெளிப்பாடுகளைக் கவனித்து உணரும் திறனாகவும் நுண்ணறிவை நாம் ஆராய வேண்டியிருக்கிறது.

இது ஒரு தத்துவ முன்மொழிவு; அறிவியல் ஏற்றுக்கொண்ட நுண்ணறிவின் வரையறை அல்ல.

5. அறிவியலும் கோட்பாடுகளும் – உண்மையின் பிரதிபலிப்புகள்

அறிவியல் என்பது இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் வளர்ந்துவரும் ஆராய்ச்சி முறை.

கோட்பாடுகள் என்பது இருப்பையும் உணர்வையும் புரிந்துகொள்ள மனிதர்கள் உருவாக்கிய தத்துவ மற்றும் ஆன்மிக விளக்கங்கள்.

இரண்டுமே நமக்குப் பயனுள்ள புரிதல்களை வழங்கலாம். ஆனால் அவற்றின் விளக்கங்களையே முழுமையான உண்மை என்று கருதும்போது அவையே நமது தேடலுக்குத் தடையாக மாறிவிடலாம்.

ஆற்றில் தெரியும் சூரியனின் பிரதிபலிப்பு பொய்யானதல்ல. அது சூரியனைப் பற்றிய உண்மையான தகவலைத் தருகிறது. ஆனால் அது சூரியனே அல்ல.

அதேபோல் அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள், தத்துவக் கோட்பாடுகள் மற்றும் தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் உண்மையின் வெவ்வேறு அம்சங்களை வெளிப்படுத்தலாம்.

அந்தப் பிரதிபலிப்புகளை நாம் புறக்கணிக்கவும் கூடாது; அவற்றையே ஆதார உண்மை என்றும் கருதிவிடக் கூடாது.

6. செயற்கை நுண்ணறிவும் மனித நுண்ணறிவின் எதிர்காலமும்

மனிதன் இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ள அறிவியலையும், தனது திறன்களை விரிவுபடுத்த தொழில்நுட்பத்தையும், அறிவாற்றலை விரிவுபடுத்த செயற்கை நுண்ணறிவையும் உருவாக்கியிருக்கிறான்.

ஆனால் தகவல்களைச் செயலாக்கும் திறனையும் இருப்பைப் புரிந்துகொள்ளும் திறனையும் ஒன்றாகக் கருதுவதில் ஆபத்து இருக்கிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவால் மிகப்பெரிய அளவிலான தகவல்களைச் செயலாக்கவும், வடிவங்களைக் கண்டறியவும், நுட்பமான பதில்களை உருவாக்கவும் முடிகிறது.

ஆனால் அறிவார்ந்த பதிலை உருவாக்கும் திறன் மட்டுமே, அந்த அமைப்பிற்கு உணர்வுபூர்வமான அனுபவமோ சாட்சி உணர்வோ இருக்கிறது என்பதை நிரூபிப்பதில்லை.

மனிதகுலத்தின் சவால், மேலும் மேலும் திறமையான இயந்திரங்களை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல. மனிதனின் கேள்வி கேட்கும் திறனையும், சுயமாகச் சிந்திக்கும் ஆற்றலையும், கண்டுபிடிக்கும் ஆர்வத்தையும் பாதுகாப்பதும்தான்.

இதில்தான் கலப்பு நுண்ணறிவு (Mixed Intelligence) முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

மனித நுண்ணறிவும் செயற்கை நுண்ணறிவும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருக்க வேண்டும். மனிதனின் சுயசிந்தனையையும் ஆர்வத்தையும் தேவையற்றதாக மாற்றிவிடக் கூடாது.

7. பிரதிபலிப்புகளைக் கடந்து ஒரு தேடல்

உண்மையைப் புரிந்துகொள்ளும் நமது பயணம் சில எளிய சிந்தனைகளுடன் தொடங்கட்டும்.

• உணர்வதையே உண்மை என்று கருதாதே.
• அறிவையே ஞானம் என்று கருதாதே.
• மனத்தின் எண்ணங்களையே சாட்சி என்று கருதாதே.
• பிரதிபலிப்பையே ஆதாரம் என்று கருதாதே.
• ஒரு விளக்கத்தையே அது விளக்க முயலும் உண்மை என்று கருதாதே.

ஆற்றின் இருப்பைச் சார்ந்து சூரியன் இல்லை. சூரியனையும் பிரதிபலிக்கும் ஊடகத்தையும் சார்ந்தே பிரதிபலிப்பு அமைகிறது.

அதேபோல் எண்ணங்கள், உணர்ச்சிகள், அனுபவங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் நாம் புரிந்துகொள்ள முயலும் உணர்வுநிலை, அவற்றைவிட அடிப்படையானதாக இருக்குமோ?

சிந்தனைக்கு ஒரு கேள்வி

திரைப்படம் மாறுகிறது. திரை இருக்கிறது. பிரதிபலிப்பு மாறுகிறது. சூரியன் இருக்கிறது.

நாம் அனுபவிப்பவை தோன்றி மறையலாம். ஆனால் அனுபவத்தின் ஆதாரம் ஒருபோதும் மறைகிறதா?

கற்றலின் நோக்கம் மேலும் பல பிரதிபலிப்புகளைச் சேகரிப்பது மட்டுமல்ல. பிரதிபலிப்பு, பிரதிபலிக்கும் ஊடகம், அதன் ஆதாரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடர்ந்து கேள்வி கேட்பதும்தான்.

ஹரிவுலகம் – அறிவியல், தத்துவம், உணர்வு மற்றும் இருப்பின் மர்மத்தை ஆராயும் ஓர் அறிவுப் பயணம்.

இன்று கற்போம். தொடர்ந்து கேள்வி கேட்போம். புரிதலின் மூலம் பரிணமிப்போம்.

ஹரிவுலகம் இணையதளத்திற்கான மையக் கருத்து:

பிரதிபலிப்பை அறிந்துகொள்வது அறிவு

.பிரதிபலிப்புக்கும் ஆதாரத்திற்கும் உள்ள தொடர்பை உணர்வது ஞானம்

.ஆதாரத்தைத் தேடிக்கொண்டே இருப்பதே நுண்ணறிவின் பயணம்

.